Wijn.org

Wijn.org · Verdieping

Wijn.org · Background

← Terug naar TheWijn.org

Bijlage bij de wijnmaken-opleiding

Dit is een historische bijlage bij het hoofdstuk over biologische wijnbouw en kelderwerk. De tekst volgt Spain Gourmetour, Organic wine making step by step, circa begin jaren 2000. Cijfers en wetsteksten zijn van toen. Gebruik ze om te begrijpen hoe Spanje vroeg regels voor biologische kelder vastlegde. Voor actuele EU-bio: verordening 2018/848 en de geldende regels voor biologische wijn.

Teelt in de wijngaard

Spaanse biologische wijngaarden werkten toen onder EU-richtlijn 2092/91. Die richtlijn bepaalde biologische teeltmethoden voor druiven.

Verboden waren synthetische pesticiden, herbiciden, fungiciden, kunstmest en nitraten. In plaats daarvan: bodemonderhoud, snoei, begeleidende beplanting, geleiding van de stok, bladpluk rond de tros, natuurlijke vijanden zoals Bacillus thuringiensis, feromonen voor seksuele verwarring van plagen, en koperzouten plus zwavel tegen valse en echte meeldauw.

De bron verwachtte in 2003 een EU-herziening van kopergebruik, met lagere maximale doses. Silicium werd genoemd als mogelijk alternatief.

De bron stelde toen nog: biodynamische teelt bestaat nog niet in Spanje. Dat is intussen achterhaald. Er zijn wel biodynamische domeinen in Spanje.

Kelder: Spaanse codes vóór de EU-kelderregels

Opvallend in Europa: Spaanse regio’s hadden al codes voor biologische wijnbereiding. Die steunden op een nationale code uit de jaren tachtig van CRAE, het toenmalige regulerende orgaan voor biologische landbouw. In 1993 gingen bevoegdheden naar de autonome gemeenschappen. De meeste regio’s namen de nationale code over. Sommige maakten hem strenger.

Bodega’s met zowel conventionele als biologische lijnen moesten vinificatie scheiden: aparte tanks, vaten en zones in de kelder. Geen genetisch gemodificeerde of niet-inheemse gisten. Sulfiet bij voorkeur als gas. Chemische stabilisatoren verboden. Bodega’s begonnen zich ook te registreren voor ISO 14001, milieumanagement.

Maximale zwavelresten, toen in Spanje

Maximale zwavelresten, opgeteld uit natuurlijke zwavel, sulfitengebruik in de wijngaard en conservering in de bodega, volgens de toenmalige Spaanse bio-code:

WijnMaximum SO₂
Jonge rode wijn70 mg per liter. Navarra: 60 mg
Rood met minstens één jaar rijping, crianza, reserva, gran reserva100 mg per liter
Droge witte wijn80 mg per liter
Zoete wijn100 mg per liter
Versterkte wijn en likeurwijnen80 mg per liter
Mousserende wijn50 mg per liter

In de praktijk lagen veel Spaanse biologische rode en witte wijnen op een kwart tot de helft van het maximum in hun categorie.

DO parallel aan bio

Denominación de Origen-regels liepen parallel aan de regionale biologische regels voor DO-wijnen. Irrigatie, plantdichtheid, toegestane druivenrassen, snoei en kelderpraktijken golden naast de bio-code. Sommige regels waren regio-specifiek.

Etikettering, toen

Bij verkoop in de EU mocht wijn uit biologische druiven alleen heten: wine made from organically grown grapes. Biologische wijnbereiding was toen nog niet in Europese wet vastgelegd.

Buiten de EU mocht men wel organic of sulphur-free vermelden als de vinificatie voldeed aan lokale biologische wetten.

Voor de opleiding: later heeft de EU wél regels voor biologische wijn in de kelder vastgelegd. Het oude etiketonderscheid is dus vooral nuttig om te zien waarom Spanje vroeg eigen keldercodes had.

Links